Close

11 april 2018

Simon Schijf: De kanteling is begonnen

Gisteren was ik op acquisitie in het oosten van het land bij een woningbouworganisatie. De directeur, twee topmensen van de woningbouworganisatie aangevuld met de directeur van een bouwbedrijf. Ik maak het niet dagelijks mee dat ik door zo’n kwartet word uitgenodigd om te praten over de mogelijkheden van mijn concept en producten.

Ik bied met de Schijf van Innovatie een palet aan verschillende innovatieve producten. Het werkt allemaal en tegenwoordig hoef ik dat ook niet meer te bewijzen. De demo’s spreken voor zich. Daar waar het een aantal jaar geleden nog was: “Als het dan zo goed is, waarom heeft bijna niemand het dan”  of “ik wil eerst nog maar eens zien of het er over een paar jaar nog is ”. Veranderde dat de laatste periode en werd het: “Het bouwbesluit zegt…. Dus kunnen we het niet gebruiken”.

Nu heb ik een haat-liefde verhouding met normen. Je hebt ze nodig anders is het een zooitje, maar het houdt ook de vooruitgang tegen. Wanneer je aan innovatie doet, zoals ik, ongeduldig bent en alles zo snel mogelijk wilt veranderen dan ben je normen liever kwijt dan rijk. Woningcoöperaties zijn voor mij dan ook niet de vijver waar ik in vis om de verandering te beginnen.

Toch besef ik ook dat dit de realiteit is en dat ik het ben die daar iets mee moet doen. Klagen, intern, over onrecht is goed om de frustratie kwijt te raken, maar daarna moet je wel de strategie aanpassen. Normen lezen en de geest van de norm begrijpen is essentiel. De BREEAM aangevuld met WELL en schone scholen zijn normen naast het bouwbesluit. Hierdoor ben ik mijn concept, dat ik in samenwerking op de markt breng, in een andere context gaan plaatsen. Dit heb ik uitgebreid besproken, zodat het een natuurlijk verhaal is geworden.

Hoe verrassend is het dat ik nu word uitgenodigd door deze mannen. Dit zijn grote spelers op de markt. Na een beetje research ben ik erachter waarom ik daar aan tafel zit. Een aantal jaar geleden heb ik bij een opdrachtgever, op vrij eenvoudige wijze, een akoestiekprobleem opgelost. De directeur van de woningcorporatie is bevriend met deze opdrachtgever, en dan wordt wat onmogelijk lijkt opeens werkelijkheid.

De Schijf is op uitnodiging in het oosten van het land. Na het voorstel rondje begint de directeur met een korte uiteenzetting van hun visie. Er zijn opgelegde doelen, in 2050 moeten ze die behalen. En daar hangt een maximaal budget aan. Het probleem is volgens deze man het bouwbesluit. Wanneer je aan het bouwbesluit vasthoudt, dan gaan we de overstijgende doelstellingen niet halen!

Dat klonk als muziek in mijn oren. De norm, in dit geval het bouwbesluit, die de vooruitgang tegenhoudt wordt terzijde geschoven. Het is tijd voor een experiment, de waarneming in de praktijk. Maar het wordt nog mooier. De mannen vertellen dat ze op dit moment een proef hebben lopen in woonhuizen. In deze huizen mengen ze waterstofgas bij het aardgas om zo tot een besparing te komen van meer dan 30%.

Aan het einde van het  gesprek heb ik heel veel geleerd en worden afspraken gemaakt. Wat gaan we doen en wat gaan we monitoren?

Daarna willen de mannen toch nog even de fun factor  beleven en gaan we aan de slag met de akoestiek. De slechtste plek in het gebouw is de trappenhal. Maar ook deze galmkast verandert in een split second in een goed verstaanbare ruimte…..